KIKIRDAYAN BEBEKLER

Alikoflet benim en sevdiğim oyuncağımdı.
Şamrelden kesilmiş dar bir iple bağlanmış iki
çomağın altındaki gövdeyi oluşturan yarım cızlavet.
Alikoflet.
Çocukluk işte.
Plastik sarı bir civcive iki gün ağlayan cocuklardık.
Dünya Kız Çocuklar günüydü dün. Benim
de bir kızım var 6 yaşında.
Rabbim güzel
iyi insanlarla karşılaştırsın
tüm çocukları.
Kızıma kıkıkırdayan
bebek almak istedim.
Sonra vazgeçtim.
Ben çocuklarımı
ninniyle büyüttüm.
Kulaklarına Kur’an
üfledim. Kametli çocuklar
şükür. Abartıyorum
sanmayın bu
bir kültürdür aslında.
Her çocuğa
Kur’an üflemek lazım
ama ben çocukluğum
gibi çocuklarımı yetiştirmek istiyorum. Kıkırdayan
bebeklerin kıkırdaması değil dinletmek istedigim
tını.
Aslında yapay hiçbir şey kullanmamak lazım
yeni nesillerimizde. Çünkü modernleşme adına
çıkan her ürün bizim bir değerimizi söküyor alıyor
bizden. Geriye bakıyorsunuz ne kıkırdayan
bebekler kalmış ne de bizi anlayan bir nesil.
Hissiz duygusuz liyakatsiz kiymetsiz bir nesil
türüyor maalesef.